پاسخ به سوالات رایج
مورمور یک برنامه پیامرسانی شبکهای با تحمل تأخیر است. به افراد امکان میدهد پیامهای کوتاه را بدون اینترنت به اشتراک بگذارند.
پیامها از طریق بلوتوث و وایفای وقتی دستگاهها به هم نزدیک میشوند پخش میشوند.
بله
میتوانید از هر نامی (نام مستعار) استفاده کنید یا اصلاً نامی نگذارید. برنامه پیامها را به شماره تلفن، ایمیل یا شناسه سختافزاری شما مرتبط نمیکند.
«هویت» شما یک کلید رمزنگاری است که روی گوشی شما تولید میشود.
خیر پیامرسانی کاملاً آفلاین کار میکند.
توجه: اگر «حالت QA» (برای توسعهدهندگان) را فعال کنید، از اینترنت برای تلهمتری استفاده میکند. در محیطهای محدود فعال نکنید.
وقتی دو کاربر مورمور به هم نزدیک میشوند، گوشیهایشان بهطور خودکار پیامها را با استفاده از روشهای زیر مبادله میکنند:
نیازی به اینترنت نیست. پیامها از گوشی به گوشی میپرند.
اندروید برای اسکن دستگاههای بلوتوث و وایفای به مجوز موقعیت مکانی نیاز دارد. این قانون اندروید است، نه ما.
مورمور موقعیت GPS شما را ردیابی نمیکند و هیچجا ذخیره نمیکند. فقط برای یافتن همتایان نزدیک استفاده میشود.
مورمور از چند فناوری بیسیم برای حداکثر تحویل پیام استفاده میکند:
برنامه بهطور خودکار از هر روشی که روی دستگاه شما موجود است استفاده میکند. نیازی به تنظیم ندارید.
از راه دور خیر
هیچ سرور مرکزی برای هک یا احضار وجود ندارد. پیامها مستقیماً از گوشی به گوشی منتقل میشوند — هیچ شرکتی در میان نیست.
اما: اگر کسی (از جمله مأمور دولت) مورمور را نصب کند و از نظر فیزیکی به کاربران دیگر نزدیک شود، گوشیاش مثل هر همتای دیگری پیام دریافت میکند. این در هر شبکه مش باز اجتنابناپذیر است.
هشدار: اگر کسی گوشی باز شما را بگیرد، میتواند پیامهایتان را بخواند. از قفل صفحه قوی استفاده کنید.
خیر نمیتوانید پیامها را از شبکه پس بگیرید.
میتوانید پیامها را با کشیدن به کنار پنهان کنید. این فید شما را خلوت میکند اما چیزی پاک نمیشود. از «بازگرداندن پنهانشدهها» برای برگرداندنشان استفاده کنید.
برخی پیامها ممکن است بهصورت خودکار منقضی شوند. وقتی پیامی به دیگران برسد، از کنترل شما خارج است. این مانع سانسور میشود.
پیامها امضا شدهاند (برای اثبات اینکه از همان نویسنده آمدهاند)، اما رمزنگاری نشدهاند — هرکسی در شبکه میتواند آنها را بخواند.
مثل یک تابلوی اعلانات عمومی فکر کنید، نه یک چت خصوصی. اسرار را به اشتراک نگذارید.
قویترین راه اسکن کدهای QR یکدیگر بهصورت حضوری است. این یک پیوند اعتماد مستقیم ایجاد میکند.
به تب دوستان بروید، کد QR خود را نشان دهید و بخواهید آنها اسکن کنند (و برعکس). پس از اتصال، پیامهای آن شخص — و افرادی که به آنها اعتماد دارند — در فید شما اولویت پیدا میکنند.
وقتی دو گوشی به هم میرسند، فقط پنجره کوتاهی برای تبادل پیام دارند — شاید چند ثانیه یا دقیقه. همه چیز نمیتواند به موقع رد و بدل شود.
مورمور باید تصمیم بگیرد چه چیزی اول فرستاده شود. پیامهای افراد در شبکه اعتماد شما اولویت دارند، تا محتوای مهم سریعتر به شما برسد.
این یعنی فید شما بهطور طبیعی جامعه شما را منعکس میکند. کارمند دولتی که مخاطبینش بیشتر مسئولین دیگر هستند، پیامهای رسمی بیشتری میبیند. معترضی که حلقه اعتمادش شامل فعالان است، پیامهای آن جامعه را بیشتر میبیند — و کمتر از بیرون آن.
اعتماد شکل میدهد چه چیزی پخش شود. شبکهتان را آگاهانه بسازید.
قلبها یک «پسندیدن» ساده و ناشناس هستند. زدن قلب آن را روشن/خاموش میکند و شمارنده روی گوشی شما یک واحد بالا/پایین میرود.
نوار رنگی سمت چپ هر پیام نشان میدهد نویسنده چقدر به حلقه اجتماعی شما نزدیک است:
اشتراک مورمور را از تنظیمات باز کنید. دو گزینه دارید:
گیرنده نیازی به نصب مورمور ندارد — فایل را قبول میکند و نصب میکند.